POGRZEB KATOLICKI

 

Chcę zgłosić pogrzeb...

 

Zgłaszając pogrzeb należy OBOWIĄZKOWO dostarczyć następujące dokumenty:

  • Świadectwo zgonu – zaświadczenie z USC (Bez dokumentów stwierdzających zgon człowieka nie można rozpocząć żadnych działań związanych z pochówkiem ciała zmarłego!)
  • Stosowne zaświadczenie opieczętowane i podpisane przez urzędnika USC wyrażające zgodę na pochówek ciała zmarłego.
  • Dowód osobisty lub inny dokument z danymi personalnymi zmarłego oraz jego rodziców i jego współmałżonka (o ile zmarły nie był stanu wolnego)
  • Informacje o planowanym miejscu i dacie pogrzebu
  • W przypadku pogrzebu osoby spoza naszej parafii lub mieszkającej dłuższy czas poza naszą parafią (powyżej 6. miesięcy w trybie ciągłym) - pisemna zgoda na pogrzeb w naszej parafii od proboszcza ostatniej parafii, na terenie której zamieszkiwał przed śmiercią zmarły

 

Ponadto szczegółowe sprawy związane z pochówkiem należy osobiście uzgodnić z Panem Organistą, Panem Kościelnym oraz z Urzędem Komunalnym obsługującym cmentarz parafialny (kontakt: MARIAN BOREK - tel. 609 608 654).

Obok cmentarza znajduje się duża kaplica cmentarna z chłodnią, gdzie - po uprzednim uzgodnieniu z Księdzem Proboszczem - można przechować ciało zmarłego.

W kaplicy cmentarnej odbywają się również wszystkie obrzędy pogrzebowe, łącznie z celebrą mszy świętej żałobnej. Zachęcamy do wykorzystywania tej możliwości związanej z pochówkiem. Kaplica cmentarna jest tak samo godnym miejscem sprawowania Mszy świętej pogrzebowej jak kościół.

 


 

PRAWNE PODSTAWY DOTYCZĄCE POGRZEBU ORAZ ICH INTERPRETACJA

 

Przepisy prawne dotyczące odprawienia pogrzebu w Kościele Rzymskokatolickim określają przepisy Kodeksu Prawa Kanonicznego w kanonach 1177 – 1182 oraz odpowiednie statuty IV Synodu Diecezji Tarnowskiej (statuty nr 237 -241). Przytaczamy treść tych najistotniejszych:

 

Kodeks Prawa Kanonicznego – kanon 1177:

 

§ 1. Nabożeństwo pogrzebowe za każdego wiernego winno być z reguły odprawione w jego własnym kościele parafialnym,

§ 2. Każdy jednak wierny albo ci, do których należy troska o pogrzeb zmarłego, mogą wybrać inny kościół na pogrzeb, za zgodą tego, kto nim zarządza, i po zawiadomieniu własnego proboszcza.

§ 3. Jeśli śmierć nastąpiła poza własną parafią i nie przeniesiono do niej zwłok ani nie został zgodnie z prawem wybrany inny kościół pogrzebu, nabożeństwo należy odprawić w kościele parafii, gdzie śmierć nastąpiła, chyba że prawo partykularne wyznacza inny kościół.

(Te same treści podaje statut 239 IV Synodu Diecezji tarnowskiej)

 

WNIOSKI:

1)      Właściwym miejscem liturgii pogrzebowej jest własny kościół parafialny zmarłego, choć jest możliwy inny kościół na pogrzeb.

2)      Zgodę (koniecznie na piśmie!) na obrzędy pogrzebowe w innym kościele wydaje własny proboszcz miejsca, gdzie faktycznie zamieszkiwał zmarły przed śmiercią.

Tym właściwym proboszczem tym jest ten proboszcz, na terenie którego parafii, faktycznie zamieszkiwał zmarły przez ostatnie miesiące życia. Nie ma tutaj żadnego znaczenia miejsce zameldowania podane w dokumentach np. w dowodzie osobistym czy paszporcie, lecz miejsce faktycznego zamieszkiwania danego człowieka w ostatnich miesiącach życia.

3)      Zezwolenie na zgodę spoza parafii, gdzie ma się odbyć pogrzeb, jest prawnym przekazaniem upoważnienia innemu proboszczowi do odprawienia pogrzebu katolickiego osobie, która w oparciu o faktyczne zamieszkiwanie w ostatnich miesiącach życia, nie należała do wspólnoty parafian tego innego proboszcza. Takie upoważnienie wydane przez właściwego proboszcza miejsca dotychczasowego zamieszkania zmarłego dla innego proboszcza jest konieczne, aby mógł on podjąć się przeprowadzenia obrzędów pogrzebowych na terenie swojej własnej parafii.

4)      Bez wiedzy i zgody proboszcza miejsca właściwego osobie zmarłej, nie jest możliwe przeprowadzenie pogrzebu w innej parafii (miejscu). Gdyby osobą zmarłą był tzw. „tułacz” to właściwym proboszczem miejsca jest ten proboszcz, na terenie którego parafii przebywał przez swoim zgonem.

5)      Domniemuje się, że zamieszkiwanie na terenie danej parafii jest tożsame z przynależnością do tej własnie parafii. Podobnie opuszczenie poprzedniej parafii na czas dłuższy niż 6 miesięcy i zamieszkanie w innym miejscu, jest pozbawieniem się statusu bycia parafianinem opuszczonej parafii. Zalecane jest, aby chęć a tym bardziej fakt zamieszkiwania w nowym miejscu mozliwie jak najszybciej zgłosić proboszczowi nowego miejsca zamieszkania, aby on od początku miał świadomość, że tym samym przejmuje duszpasterską pieczę nad nowym parafianinem, co ma później różne ważne konsekwencje prawno-liturgiczne.