HISTORIA PARAFII I KOŚCIOŁA

Obecny kościół parafialny pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny został wybudowany w latach 1894 - 1898. Zanim jeszcze został on wybudowany, przy rozbiórce starego drewnianego kościółka natrafiono na dokument, który informował, że stary kościół wybudowano około 1190 roku, zaś w Nawojowej zamieszkiwało wówczas około 200 ludzi. Do tego nawojowskiego kościółka dojeżdżali co jakiś czas kapłani ze Starego Sącza, aby tutaj sprawować liturgię i udzielać sakramentów świętych. Ci księża pamiętali jeszcze świętą Kingę oraz dopiero co założony Nowy Sącz...

Być może (jeżeli podane w tym odnalezionym dokumencie informacje są prawdziwe) takie były początki naszej nawojowskiej parafii...

Oficjalnie powstanie parafii datuje się na 1.ćw. XIV wieku (a dokładnie przed 1325 rokiem), bowiem z 1326 roku pochodzi wzmianka o pierwszym drewnianym kościele, który został rozebrany pod budowę nowego przed 1596 rokiem. Drugi zaś został zbudowany w roku 1596 z fundacji Piotra Nawojowskiego (zmarł w 1593 roku). Istniał on aż do roku 1895, kiedy to został rozebrany w związku z budową nowej murowanej światyni...

Kiedy ten kolejny - stary, modrzewiowy, gotycki kościółek  z końca XV wieku okazał się już zbyt stary i nazbyt zniszczony, a ponadto nie wystarczał dla rozrastającej się liczebnie i terytorialnie społeczności nawojowskiej, postanowiono w listopadzie 1892 roku budowę nowego kościoła. Tę decyzję komitet parafialny podjął, gdy proboszczem Nawojowej był ksiądz Jakub Żabecki.

Według tych zamierzeń miała to być budowla z kamienia i cegły, umiejscowiona bezpośrednio obok starego kościoła, na wschód od niego. W maju 1893 roku zaaprobowano plan budowy nowej świątyni według projektu inżyniera Władysława Chorążego z Nowego Sącza. Dokładnie rok później - w maju 1894 roku poświęcono kamień węgielny pod budowę nowego kościoła. Tej wzniosłej uroczystości przewodniczył ksiądz Alojzy Góralik. Budowa nowej świątyni trwała 4 lata. W dniach 20-22 sierpnia 1898 roku naszą parafie odwiedził Biskup Ignacy Łoboz, uroczyście konsekrując nowo wybudowaną świątynię dnia 20 sierpnia 1898 roku. Podczas tej uroczystej celebry podkreślono szczególne zasługi i ofiarność hrabiego Edwarda Stadnickiego oraz innej osoby, która przez skromność zadbała o swą anonimowość. Domyślano się jednak, że tą osobą jest żona hrabiego - Helena Stadnicka.

Kiedy proboszczem parafii w 1990 roku został mianowany ks. Andrzej Dźwigaj rozpoczęto restaurację kościoła. Najpierw w latach 1991-1994 przeprowadzono konserwację polichromii kościoła, restaurację ołtarzy i tablic epitafijnych. Wypełniono puste medaliony znajdujące się po prawej stronie ołtarza popiersiami Ojca Świętego Jana Pawła II oraz Prymasa Tysiąclecia Kardynała Stefana Wyszyńskiego, a w kaplicach bocznych - postaciami św. Maksymiliana Kolbe i bł. Siostry Faustyny Kowalskiej. Wszystkie prace konserwatorskie wykonał Józef Stanisław Stec z zespołem.

W 1993 roku wykonano nowy ołtarz główny, w którym umieszczono włoski obraz Madonny z Dzieciątkiem, ofiarowany przez rodzinę hr. Stadnickich. Projektantem tego ołtarza był inżynier Popławski z Krakowa. Na codzień jednak eksponowany jest drugi obraz, namalowany w 1845 roku przez Franciszka Nanke'go, który przedstawia scenę nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny swej krewnej św.Elżbiety. Pozostałe szafy ołtarzowe wypełniają inne cztery sceny z części radosnej Różańca Świętego. Są to fragmenty poprzedniego ołtarza z 1968 roku.

W obecnym kościele można dostrzec wiele cennych historycznie i artystycznie obiektów - m.in. dwa ołtarze wczesnobarokowe z 2. poł. XVII w., współczesna im ambona, dwa krucyfiksy barokowe, liczne obrazy m.in. MB z Dzieciątkiem, włoski z XV/XVI w. oraz renesansowa płyta nagrobna Piotra Nawojowskiego, właściciela wsi, wykonana z czerwonego marmuru, z leżącą postacią rycerza. 

Modernistyczne tabernakulum jest dziełem Bronisława Chromego. Cały ołtarz wieńczy barokowy Krucyfiks oraz postaci Aniołów w adoracji.

W 1994 roku wykonano nawę główną, zmieniono kolorystykę organów, a na ścianach pod chórem wypisano pro memoria słowa Ośmiu Błogosławieństw z Chrystusowego Kazania na Górze. Ponadto zaprojektowano i wykonano polichromię przedsionka kościoła. Umieszczono tam tablicę pamiątkową pamięci kapłanów oraz dwie okolicznościowe tablice na filarach pod chórem.

W latach 1995 - 1998 poddano gruntownej restauracji wieżę i dach kościoła. Wymieniono tynki zewnętrzne, a kamienny fundament poddano konserwacji. Wokół kościoła zmieniono ogrodzenie i położono nowy chodnik z kostki brukowej.

Ze starego modrzewiowego kościoła zachowały się: stara ambona, barokowe ołtarze w bocznych kaplicach, drewniany krzyż wiszący w głównej nawie, renesansowe epitafium Piotra Nawojowskiego z 1593 roku z czerwonego węgierskiego marmuru oraz stacje Drogi Krzyżowej z 1831 roku.

W krypcie pod kościołem spoczywają doczesne szczątki rodziny Stadnickich.

Odnowiony kościół wraz z otoczeniem wpisany został do rejestru zabytków w 1993 roku.

W ostatnich latach (od 2008 roku) - już staraniem nowego proboszcza parafii Księdza Henryka Madziara - kontynuowano prace renowacyjne i konserwatorskie przy kościele parafialnym, kaplicach i dawnej organistówce, w której przyszła na świat błogosławiona Julia Rodzińska.

Między innymi w kościele parafialnym wykonano remont posadzki w zakrystii i założono ogrzewanie podłogowe, pojawiły się nowe meble (według wzoru poprzednich); ponieważ zdarzały się akty wandalizmu i kradzieże, dlatego założono monitoring w kościele; ponadto dokonano kapitalnego remontu starej sygnaturki, która groziła zawaleniem, a aktualnie trwa całkowita wymiana dachowego pokrycia kościoła.

W kaplicy na Złotnem założono nowe ogrzewanie - napromienniki ciepła zamiast nadmuchu gazowego. Przy kaplicy we Frycowej pojawił się odnowiony krzyż jubileuszowy, wymieniono okna w celu uszczelnienia i lepszego dogrzania wnętrza kaplicy. W Czaczowie wymieniono okna na nowoczesne próżniowe. Dokonano też odwodnienia i uszczelnienia przy kaplicy cmentarnej, która teraz jest otoczona pięknym kostkowym chodnikiem i parkingiem.


 

Poniżej znajdują się znalezione w internecie linki i informacje dotyczące historii parafii Nawojowa oraz kościoła parafialnego:

1) www.tarnowskiekoscioly.net:

HISTORIA. Parafia w Nawojowej powstała w 1. ćw. XIV w. Z 1326 r. pochodzi wzmianka o pierwszym kościele, który został rozebrany przed1596 r. Drugi z kolei kościół zbudowany został w 1596 r. z fundacji Piotra Nawojowskiego. Kościół ten w 1608 r. określony został jako "wystarczająco obszerny". W związku z budową murowanej świątyni, drewniany kościół został rozebrany w 1895 r.

ARCHITEKTURA kościoła opisywana była następująco: "Kościół modrzewiowy z sobotami, zakończony połową wieloboku. Wieża gotycka typu fortyfikacyjnego. Soboty otaczają kościół, od strony dzwonnicy przed głównymi drzwiami oddzielają się odeń jako ukryty korytarz rzucony mostem przez rzeczkę Nawojowkę ku plebanii". Na zdjęciu zrobionym w trakcie rozbiórki, widoczna jest obszerna nawa oraz wieża z nadwieszaną izbicą, nakryta hełmem namiotowym z latarnią.

WYPOSAŻENIE WNĘTRZA. Po rozebraniu kościoła większość sprzętów przeniesiono do nowej świątyni. Są to dwa ołtarze wczesnobarokowe z 2. poł. XVII w., współczesna im ambona, dwa krucyfiksy barokowe, liczne obrazy m.in. MB z Dzieciątkiem, włoski z XV/XVI w. oraz renesansowa płyta nagrobna Piotra Nawojowskiego, właściciela wsi, wykonana z czerwonego marmuru, z leżącą postacią rycerza. Organy 10-głosowe wykonane najprawdopodobniej w 1823 r. przez Jana Baranowskiego początkowo zostały przeniesione do nowego kościoła, a następnie do Maciejowej.

2) www.malgorzatakossakowska.pl:

Parafia powstała w 1325 roku. Obecny kościół pw. Nawiedz. NMP jest trzecim z kolei. Niewiele można powiedzieć o pierwszej świątyni. Druga z kolei wybudowana została w początkach XV wieku w stylu gotyckim, wykonana z drewna modrzewiowego.

Obecny kościół powstawał w latach 1894-98. Proboszczem parafii był wówczas ks. Jakub Żabecki. Kolatorami kościoła była rodzina hr. Stadnickich. Świątynię wyposażono w zabytki i dzieła sztuki przeniesione ze starego kościółka, m.in. renesansowy pomnik Piotra Nawojowskiego z 1593r., dwa ołtarze barokowe, ambonę, stacje drogi krzyżowej. W latach 1930-31 kościół otrzymał polichromię zaprojektowaną przez Karola Polityńskiego ze Lwowa. W 1993r. wykonano nowy ołtarz główny w którym znajduje się przepiękny obraz włoski “Madonna z Dzieciątkiem” ofiarowany przez rodzinę hr. Stadnickich, których doczesne szczątki spoczywają w krypcie pod kościołem.

W latach 1991-94 kościół poddano gruntownej odnowie. Kościół wraz z otoczeniem wpisany został do rejestru zabytków w 1993r.

Z okazji Roku Jubileuszowego oraz na pamiątkę pobytu Ojca Świętego Jana Pawła II na Sądecczyźnie parafianie ufundowali dwa nowe dzwony: “Maryja” i “Ambroży”.

W Nawojowej 16.03.1899r. urodziła się s.Julia Rodzińska, beatyfikowana podczas wizyty Ojca Świętego w 1999r. Jej dom rodzinny, tzw. “organistówka” wybudowana została w 1729r. i znajduje się w pobliżu kościoła.